اسرار چو از جهان بدر شد 2 حاجى سبزوارى 288 امام رسل پيشواى سبيل 13 سعدى 89 ، 90 امام رسل پيشواى سبيل 1 سعدى 107 اميد رحمت است آرى خصوص آن را كه در خاطر 6 سعدى 91 اى بسا شاعر كه بعد از مرگ زاد اقبال لاهورى 303 اى بىخبر بكوش كه صاحب خبر شوى 8 حافظ 277 ، 278 اى جفاى تو ز دولت خوبتر 4 مولوى 356 اى ختم رسل كه بىنظير آمده اى 2 نيّر 88 اى صاحب تخت و بخت و ديهيم 14 ميرزا حبيب رضوى 252 ، 253 اى كائنات را به وجود تو افتخار 1 89 اين نفس جان دامنم بر تافته است 9 مولوى 235 اين نفس جان دامنم بر تافته است 3 مولوى 282 با چنين حسن و ملاحت اگر ايشان بشرند 1 153 باش تا صبح دولتش بدمد 1 424 ببخشاى پسر كآدميزاده صيد 2 سعدى 231 بدان را نيكداراى مرد هوشيار 1 سعدى 142 بر احوالم بباراى ابر اشك از آسمان امشب 5 296 بلبل از فيض گل آموخت سخن ورنه نبود 1 حافظ 234 ، 280 بود بقالى مر او را طوطيى مولوى 50 بودند على و ذات احمد 11 ميرزا حبيب رضوى 218 ، 219 به منزل كوش مانند مه نو 2 اقبال لاهورى 54 پاى استدلاليان چوبين بود مولوى 231 پناه جهان خواجهء كائنات 5 ميرفندرسكى 33 پوست از دارو بلاكش مىشود 6 مولوى 356 ، 357 پيل اندر خانهء تاريك بود 11 مولوى 427 ، 428 تا پريشان نشود كار به سامان نرسد 423 تا دلى آتش نگيرد حرف جانسوزى نگويد 208 تو كه مىگويى كه فردا اين بدان 7 مولوى 270 ، 271 تو مپندار كه مجنون سر خود مجنون شد 1 علامه طباطبايى 280 تيز نگيرد جهان شكار مرا 4 ناصرخسرو 271 جان حيوانى ندارد اتحاد 6 مولوى 402 جان حيوانى ندارد اتحاد 2 مولوى 401 جسم خاك از عشق بر افلاك شد 1 مولوى 280